<- vorige pagina
Mijn Verhaal
Ik zal mij eerst voorstellen, ik ben Femke 28 jaar oud. Ik woon samen met mijn vriend in Gendringen.
Ik werk bij mijn ouders in de zaak,hobbys van mij zijn internet, lezen, tv kijken een beetje creatief bezig zijn en ik hou van gezelligheid.
Ons leven liep gesmeerd, we werkten allebei hele dagen en wandelden veel met onze labrador Max. Eigenlijk dus totaal geen grote zorgen zal ik maar zeggen.
Totdat
Ik oktober 2007 de tweede keer een oogzenuwontsteking kreeg en ik werd opgenomen in het ziekenhuis.
Daar lieten ze ons weten dat ze sterk aan ms dachten, wat er dan door je heen gaat is teveel om hier te noemen.
Maar na de eerste schok wilden wij vooral POSITIEF blijven.
Na 3 dagen mocht ik naar huis en zou terug moeten komen voor de uitslag. Ik heb mij toen nog ongeveer 2 weken goed gevoeld, mijn oog werd al beter.
Maar de klachten kwamen in alle hevigheid, vooral steeds minder kracht in mijn linkerbeen. Dus toch eerder naar het ziekenhuis, weer een nieuwe scan
van de nek en daar zat een plek.
Ben toen naar het VU in Amsterdam doorgestuurd waar half november een nieuwe scan werd gemaakt en die was goed mis 11 plekken in mijn hoofd.
Ik ben in december begonnen met het spuiten van Betaferon, ik moest iets tegen de ms doen en kon voor mijn gevoel hier ook niet mee wachten.
Kerst en Oud en Nieuw gingen in een waas aan mij voorbij, met toch een beetje gezelligheid dankzij familie.
2008 zou alles wel beter en rustiger worden
dacht ik toen.
Niets was minder waar, half januari kon ik bijna niet meer lopen.
Ja en dan
Ik kon op de bank blijven zitten en me hier aan over geven, maar na een heftig gesprek met mijzelf vond ik dat ik hulp nodig had,
ik kon dit niet meer alleen en ook mijn vriend en familie konden me niet meer helpen.
Ik ben toen opgenomen in Revalidatiekliniek Groot Klimmendaal in Arnhem.
Ik heb daar uiteindelijk 4 maanden gerevalideerd, en ben daar heel goed uitgekomen.
Inmiddels wonen we in een appartement en gaat het goed met mij, ik werk weer wat en ook ben ik weer goed mobiel.
Veel leuke en gezellige dingen doen,
En vooral positief blijven met af en toe een rotmoment dan kan je er later weer tegen aan!!!!!
Liefs Femke
Wil jij reageren op het verhaal van Femke:
klik hier.
<- vorige pagina
